Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism

fa تعيين‌کننده‌های ميزان مصرف ميوه و سبزی در بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 در شهر تهران Determinants of Fruit and Vegetable Consumption in Type 2 Diabetics in Tehran تغذيه Nutrition پژوهشی Original مقدمه: شيوع بيماری ديابت به طور تهديدآميزی در جهان، به خصوص کشورها با درآمد کم و متوسط افزايش يافته است. اين بيماری اثر مهمی بر کيفيت زندگی صدها ميليون بيمار مبتلا و خانواده‌های آنها دارد. تغذيه، به ويژه مصرف ميوه و سبزی نقش مهمی در کنترل قند خون و پيشگيری از عوارض ديابت دارد. اين مطالعه با هدف تعيين ميزان مصرف ميوه و سبزی در بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 و ارتباط آن با عوامل جمعيتی و اجتماعی ـ اقتصادی در شهر تهران انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه به صورت مقطعی در 367 بيمار مبتلا به ديابت نوع 2 انجام شد. ميزان ميوه و سبزی مصرفی با استفاده از يک پرسشنامه‌ی نيمه‌کمّی بسامد خوراک 169 آيتمی تعيين و ويژگی‌های دموگرافی و اقتصادی اجتماعی تکميل شد. ميانگين مصرف سبزی به طور معنی‌داری در افراد بازنشسته يا بی‌کار کمتر از افراد شاغل بود (04/0=p) و بيمارانی که دارای فرزند بودند نسبت به افرادی که فرزندی نداشتند، مصرف سبزی بالاتری داشتند که اين تفاوت نيز از نظر آماری معنی‌دار بود (003/0=p). مصرف ميوه در بيمارانی که 3 فرزند و کمتر داشتند از بيماران با بيش از 3 فرزند، بيشتر بود (047/0=p). تفاوت معنيداری از نظر مصرف ميوه و سبزی بر اساس تحصيلات، شغل همسر بيمار، بُعد خانوار، قوميت، درآمد، ميزان مخارج خوراک و مدت اقامت در تهران در بيماران مورد بررسی مشاهده نشد. با استفاده از رگرسيون لجستيک، شاغل بودن رابطه‌ی معنی‌داری را با مصرف سبزی نشان داد (012/0=P). Introduction: The world is facing a dramatic rise in the prevalence of diabetes, most of which is occurring in the low- and middle-income countries. This is having a major impact on the quality of life of hundreds of millions of people and their families. Furthermore, nutrition, especially intakes of fruit and vegetable have important effects on glycemic control and prevention of diabetic complications. The present study was designed to assess the fruit and vegetable consumption in type 2 diabetic patients and their relationship with socio-demographic factors in <place w:st="on"><city w:st="on">Tehran</city></place>. Materials and Methods: A cross-sectional study was conducted on 367 type 2 diabetic patients. Fruit and vegetable consumption was determined, using 169-item food frequency questionnaire. Information on demography and socio-economic factors was obtained from related questionnaires. Results: Vegetable consumption was significantly lower in retired or jobless patients (p=0.04), and higher in patients who had children (p=0.003). Also, fruit consumption was significantly higher in patients with 3 or less children. No significant association was observed between fruit or vegetable consumption and education levels, parents' job levels, household size, ethnicity, family income, food expense and duration of living in <place w:st="on"><city w:st="on">Tehran</city></place>. Conclusion: Based on logistic regression, employment was significantly related to the consumption of vegetable (p=0.012). ديابت نوع 2،‌ ميوه، سبزی، عوامل دموگرافی و اقتصادی ـ اجتماعی Type 2 diabetes, Fruit, Vegetable, Demography and socio-economic factors 89 98 http://www.ijem.org.ir/browse.php?a_code=A-10-687-1&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Sadat Farvid مريم السادات فرويد farvidm@yahoo.ca 400031947532846009350 Yes Community Nutrition Department, 46 Arghavan st, Farahzadi Blv, Qods- Shahrak, Tehran, Iran تهران، شهرک قدس، بلوار فرحزادی، خيابان ارغوان غربی، شماره 46، دانشکده علوم تغذيه و صنايع غذايی‌، گروه تغذيه جامعه Samira Rabiee سميرا ربيعی 400031947532846009351 No Community Nutrition Department, 46 Arghavan st, Farahzadi Blv, Qods- Shahrak, Tehran, Iran تهران، شهرک قدس، بلوار فرحزادی، خيابان ارغوان غربی، شماره 46، دانشکده علوم تغذيه و صنايع غذايی‌، گروه تغذيه جامعه Fatemeh Homayoni فاطمه همايونی 400031947532846009352 No Community Nutrition Department, 46 Arghavan st, Farahzadi Blv, Qods- Shahrak, Tehran, Iran تهران، شهرک قدس، بلوار فرحزادی، خيابان ارغوان غربی، شماره 46، دانشکده علوم تغذيه و صنايع غذايی‌، گروه تغذيه جامعه Bahram Rashidkhani بهرام رشيدخانی 400031947532846009353 No Community Nutrition Department, 46 Arghavan st, Farahzadi Blv, Qods- Shahrak, Tehran, Iran تهران، شهرک قدس، بلوار فرحزادی، خيابان ارغوان غربی، شماره 46، دانشکده علوم تغذيه و صنايع غذايی‌، گروه تغذيه جامعه Vahid Arian وحيد آرين 400031947532846009354 No Community Nutrition Department, 46 Arghavan st, Farahzadi Blv, Qods- Shahrak, Tehran, Iran تهران، شهرک قدس، بلوار فرحزادی، خيابان ارغوان غربی، شماره 46، دانشکده علوم تغذيه و صنايع غذايی‌، گروه تغذيه جامعه

fa اثر تجويز توأم اسيدليپوئيک و پيريدوکسين بر عوامل التهاب سيستمی و عروقی در بيماران مبتلا به نفروپاتی ديابتی Effects of Combined Administration of Lipoic Acid and Pyridoxine on Serum Systemic and Vascular Inflammatory Factors in Patients with Diabetic Nephropathy نفرولوژي Nephrology پژوهشی Original مقدمه: التهاب سيستمی و التهاب عروقی دو عامل خطرزا در ايجاد نفروپاتی ديابتی هستند. در بيماران ديابتی، غلظت عوامل التهاب سيستمی و التهاب عروقی سرم با آلبومينوری رابطه‌ی مثبت دارند. بنابراين، مطالعه‌ی حاضر به منظور بررسی اثرات تجويز توأم اسيد ليپوئيک و پيريدوکسين روی غلظت سرمی اين فاکتورها در بيماران مبتلا به نفروپاتی ديابتی صورت گرفت. مواد و روش‌ها: اين‌ مطالعه‌ يک کارآزمايی‌ بالينی‌ تصادفی‌ دو سوکور بود که در آن 38 بيمار مبتلا به نفروپاتی ديابتی (23 زن‌ و 15 مرد) به طور تصادفی به گروه دريافت‌کننده‌ی مکمل و دارونما تقسيم شدند. بيماران گروه دريافت‌کننده‌ی مکمل، روزانه‌ 800 ميلی‌گرم اسيدليپوئيک و 80 ميلی‌گرم پيريدوکسين به مدت 12 هفته دريافت کردند درحالی ‌که بيماران گروه دارونما روزانه دارونماهای مشابهی را دريافت می‌کردند. در شروع مطالعه و پايان هفته‌ی دوازدهم از هر بيمار يک نمونه‌ی ادرار و 10 ميلی‌ليتر خون بعد از 12 تا 14 ساعت ناشتايی گرفته شد. غلظت پروتئين واکنش‌دهنده با پلی‌ساکاريد C (hs-CRP)، مولکول چسبندگی بين سلولی نوع 1 محلول (sICAM-1)، مولکول چسبندگی سلول‌های عروقی نوع 1 محلول (sVCAM-1)، sE-selectin، اينترلوکين -6، گلوکز سرم، درصد هموگلوبين A1c خون و غلظت آلبومين ادرار اندازه‌گيری شدند. يافته‌ها: در مطالعه‌ی حاضر تفاوت آماری معنی‌داری بين دو گروه از نظر ميانگين تغييرات غلظت hs-CRP، sICAM-1، sVCAM-1، sE-selectin ، اينترلوکين -6، گلوکز سرم و درصد هموگلوبين A1c خون مشاهده نگرديد. ميانگين غلظت آلبومين ادرار در گروه دريافت‌کننده‌ی مکمل در پايان هفته‌ی دوازدهم به طور معنی‌داری در مقايسه با شروع مطالعه کاهش يافت (05/0>P) و اين کاهش در مقايسه با گروه دريافت‌کننده‌ی دارونما معنی‌دار بود (05/0>P). نتيجه‌گيری: يافته‌های مطالعه حاضر نشان داد که تجويز توأم اسيد ليپوئيک و پيريدوکسين تأثيری بر غلظت عوامل التهاب سيستمی و التهاب عروقی ندارد، امّا سبب کاهش معنی‌دار آلبومينوری در بيماران مبتلا به نفروپاتی ديابتی می‌شود. بنابراين تجويز توأم اسيدليپوئيک و پيريدوکسين ممکن است نقش مؤثری در کند کردن پيشرفت نفروپاتی ديابتی با سازوکار متفاوت از تأثير آنها بر روند التهاب داشته باشد. Introduction: Systemic and vascular inflammation are two risk factors for the development of diabetic nephropathy. In diabetic patients, serum systemic and vascular inflammatory factors have positive correlations with albuminuria. The present study was designed to investigate the effects of combined administration of lipoic acid and pyridoxine on the serum concentrations of these factors in patients with diabetic nephropathy. Materials and Methods: The study was a double-blind randomized clinical trial in which 38 patients with diabetic nephropathy (23 females and 15 males) were randomly assigned to either the supplement-taking or the placebo group. The patients in the supplement group received 800 mg lipoic acid and 80 mg pyridoxine daily for 12 weeks, while the placebo group received corresponding placebos. At baseline and the end of week 12, a urine sample and 10 ml blood was collected from each patient after a 12 to 14-hour fast and serum high sensitive C-reactive protein (hs-CRP), soluble intercellular adhesion molecule type 1 (sICAM-1), soluble vascular cell adhesion molecule type 1 (sVCAM-1), sE-selectin, Interleukine-6 (IL-6), glucose, percent of blood hemoglobin A1c and urinary albumin were measured. Results: In the present study, no significant differences were observed between the two groups in mean changes of hs-CRP, IL-6, sICAM-1, sVCAM-1, sE-selectin, glucose, percent of blood hemoglobin A1c. Mean urinary albumin concentration decreased significantly in the supplement-taking group at the end of week 12, compared to the baseline (P<0.05) and the reduction was significant in comparison with the placebo group (P<0.05). Conclusion: The results of the present study indicate that combined administration of lipoic acid and pyridoxine has no effect on serum systemic and vascular inflammatory factors, but it reduces urinary albumin concentration significantly. Therefore, combined administration of lipoic acid and pyridoxine may have an effective role in retarding the progression of diabetic nephropathy with a mechanism different from the effects of these supplements on inflammation. نفروپاتی ديابتی، اسيدليپوئيک، پيريدوکسين، التهاب سيستمی، التهاب عروقی Diabetic nephropathy, Lipoic acid, Pyridoxine, Systemic inflammation, 99 110 http://www.ijem.org.ir/browse.php?a_code=A-10-630-1&slc_lang=fa&sid=fa Nazanin Noori نازنين نوری nazanoor@gmail.com 400031947532846009345 No Department of Human Nutrition,Faculty of Nutrition Sciences and Food Technology, National Nutrition and Food Technology Research Institute, 46, West Arghavan St., Farahzadi Blv., Shahrak Qods, P.O.Box:19395-4741,Tehran, Islamic Republic of Iran تهران ، شهرک قدس، خ فرحزادی، خ ارغوان غربی ، دانشکده علوم تغذيه و صنايع غذايی، انستيتو تحقيقات تغذيه و صنايع غذايی کشور، گروه تغذيه انسانی Hadi Tabibi هادی طبيبی hadtabibi@yahoo.com 400031947532846009346 Yes Department of Human Nutrition,Faculty of Nutrition Sciences and Food Technology, National Nutrition and Food Technology Research Institute, 46, West Arghavan St., Farahzadi Blv., Shahrak Qods, P.O.Box:19395-4741,Tehran, Islamic Republic of Iran تهران، شهرک قدس، خيابان فرحزادی، خيابان ارغوان غربی، دانشکده‌ی علوم تغذيه و صنايع غذايی، گروه تغذيه‌ی انسانی Farhad Hosseinpanah فرهاد حسين پناه fhospanah@endocrine.ac.ir 400031947532846009347 No Research Institute for Endocrine Sciences,Taleghani Hospital, Velenjak St,Tehran,Islamic Republic of Iran تهران ، خ ولنجک، بيمارستان طالقانی، پژوهشکده علوم درون ريز و متابوليسم Mehdi Hedayati مهدی هدايتی Hedayati@endocrine.ac.ir 400031947532846009348 No Research Institute for Endocrine Sciences,Taleghani Hospital, Velenjak St,Tehran,Islamic Republic of Iran تهران ، خ ولنجک، بيمارستان طالقانی، پژوهشکده علوم درون ريز و متابوليسم Mohsen Nafar محسن نفر info@unrc.ir 400031947532846009349 No Department of Nephrology, Shahid Labbafi Nejad Hospital, Pasdaran St, Tehran,Islamic Republic of Iran تهران، خ پاسداران، بيمارستان لبافی نژاد، گروه نفرولوژی

fa روايی و پايايی مقياس خودکارآمدی مديريت بيماران ديابت نوع 2 Psychometric Properties of Diabetes Management عمومى General پژوهشی Original مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، تعيين ويژگی‌های روان‌سنجی مقياس خودکارآمدی مديريت بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 (DMSES) بود. مواد و روش‌ها: 112 بيمار مبتلا به ديابت نوع 2 (براساس تشخيص پزشک متخصص)، که به درمانگاه ديابت بيمارستان الزهرا مراجعه کرده‌ بودند، انتخاب شدند. از بيماران خواسته شد به سؤال‌های مقياس پاسخ دهند. به منظور بررسی روايی همزمان پرسشنامه، از 40 نفر از آنها خواسته شد که به طور همزمان دو پرسشنامه‌ی خودکارآمدی عمومی شرر (GSE) و پرسشنامه‌ی رفتارهای خودمراقبتی بيماران ديابتی نوع 2 را نيز تکميل کنند. داده‌های به دست آمده با استفاده از نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل شد و شاخص‌های روان‌سنجی پايايی درونی، بازآزمايی، روايی همزمان و ماتريس همبستگی بررسی شدند. يافته‌ها: هر چهار خرده مقياس DMSES از پايايی درونی و پايايی بازآزمايی معنی‌دار و به نسبت بالايی برخوردار هستند. هم‌چنين، بين DMSES با پرسشنامه‌ی خودکارآمدی شرر و پرسشنامه‌ی رفتارهای خودمراقبتی، ضرايب همبستگی معنی‌دار 48/0 و 81/0 به دست آمد که نشان از وجود روايی همزمان مقياس داشت p=0/003,0/000)). يافته‌های ماتريس همبستگی نشان داد که مقياس از ساختار و هماهنگی درونی خوب و مناسبی برخوردار است. نتيجه‌گيری: نسخه‌ی ايرانی DMSES،از پايايی و روايی مطلوبی برخوردار است و بين يافته‌های اين پژوهش با ساير نسخه‌های اعتباريابی شده DMSES در ساير زبان‌ها همخوانی وجود دارد. DMSESمی‌تواند به يک ابزار رايج و گسترد‌ه‌ی بين فرهنگی تبديل شود. Introduction: This research, aimed at determining the psychometric properties of the Diabetes Management Self – Efficacy Scale (DMSES) in type II diabetes patients. Materials and Methods: We Selected 112 patients with type II diabetes (according to diagnosis of profession), reffered to Alzahra hospital and asked them to complete the questions (for determining reliability). To study the concurrent validity of DMSES, 40 patients were asked to complete the General Self – Efficacy Inventory (GSES) and Diabetes Care Behavior Inventory. Results: Result Showed that all four subscales have significant and relatively high test-retest and internal reliability. The coefficients of concurrent validity were significant (0.81, 0.48), and results of the correlation matrix showed that the scale has good internal structure. Conclusion: Results of this research is similar to other versions of DMSE in other languages, and the DMSES scale was shown to be a valid and reliable instrument and can be a common and cross-cultural instrument. خودکارآمدی، ديابت نوع 2، روايی، پايايی، ساختار درونی Self-Efficacy, Type 2 diabetes,Validity, Reliability, Internal structure 111 115 http://www.ijem.org.ir/browse.php?a_code=A-10-702-1&slc_lang=fa&sid=fa abbas haghayegh عباس حقايق abbas_haghayegh@yahoo.com 400031947532846009355 Yes - اصفهان-دانشگاه اصفهان-دانشکده علوم تربيتی nezamخيهد ghasemi نظام الدين قاسمی 400031947532846009356 No hamid taher neshardoost حميد طاهر نشاط دوست 400031947532846009357 No mohama bagher kajbaf محمد باقر کجباف 400031947532846009358 No mehdi khanbani مهدی خانبانی 400031947532846009359 No

fa بررسی ارتباط تغييرات وزن با بروز سندرم متابوليک و اجزاء متشکله آن براساس تعاريف دور کمر ايرانی و NHLBI: مطالعه قند و ليپيد تهران Effect of Weight Change on Incident of Metabolic Syndrome and its Components According to Iranian Waist Circumference and NHLBI: TLGS غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original <span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-font-kerning: 16.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">مقدمه<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-font-kerning: 16.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">: سندرم متابوليک مجموعه‌ای از عوامل خطرساز بيماری‌های غيرواگير شامل افزايش گلوکز سرم، ديس‌ليپيدمی، چاقی شکمی و افزايش فشارخون، همراه با وضعيت‌های التهابی و افزايش انعقادپذيری می‌باشد. مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی تأثير تغييرات وزن بر بروز سندرم متابوليک با معيارهای بين‌المللی و معيار چاقی شکمی ايرانی انجام شد. موا د و روش‌ها: اين مطالعه از نوع هم‌گروهی آينده‌نگر, جمعيت مورد مطالعه شامل همه‌ی افراد بالای 20 سال شرکت‌کننده در مراحل اول و دوم مطالعه‌ی قند و ليپيد تهران (<span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-bidi-language: FA mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">TLGS<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-font-kerning: 16.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">) مشروط بر, فقدان سندرم متابوليک براساس معيارهای دور کمر ايرانی و <span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-bidi-language: FA mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">(NHLBI)(National Heart, Lung and Blood Institute)<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-font-kerning: 16.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US"> بودند. معيار دور کمر ايرانی برابر 5/94 سانتی‌متر برای هر دو جنس در تعريف بر اساس پيامد، 89<span lang="FA" style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-bidi-language: FA mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US"> <span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-font-kerning: 16.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">سانتی‌متر برای مردان و 91 سانتی‌متر برای زنان در تعريف مقطعی به کار گرفته شد .اطلاعات افراد از طريق مصاحبه، مشاهده، معاينه، تکميل پرسشنامه و انجام آزمايش‌ها جمع‌آوری شد، سپس خطر نسبی (<span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-bidi-language: FA mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">RR<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-font-kerning: 16.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">) با حدود اطمينان 95% (<span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-bidi-language: FA mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">CI<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-font-kerning: 16.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">) برای بروز سندرم متابوليک و نيز اجزای تشکيل دهنده‌ی آن، با استفاده از آزمون آماری رگرسيون لجستيک بر اساس هر يک از پنجک‌های تغيير وزن ,بعد از تعديل متغيرهای زمينه‌ای در يک دوره‌ی 1/3 ساله برآورد شد. يافته‌ها: بروز تعديل شده برای سن سندرم متابوليک طی دوره 1/3 ساله, بر اساس معيار دور کمر ايرانی ـ پيامد 6/20% (مردان 26%، زنان 9/20%)، دور کمر ايرانی ـ مقطعی 2/26% (مردان 4/34%، زنان 1/26%) و <span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-bidi-language: FA mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">NHLBI<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-font-kerning: 16.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US"> 7/23% (مردان 4/24%، زنان 4/29%) برآورد شد. کاهش حداقل 3/1% وزن اوليه در زنان براساس معيارهای دور کمر ايرانی و <span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-bidi-language: FA mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">NHLBI<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-font-kerning: 16.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US"> اثر محافظتی به دنبال داشت. از سوی ديگر، افزايش حداقل 4/1% وزن اوليه در مردان براساس هر سه معيار, باعث افزايش خطر نسبی بروز سندرم متابوليک شد. افزايش حداقل 3/1% وزن اوليه در زنان براساس معيارهای دور کمر ايرانی ـ مقطعی و <span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-bidi-language: FA mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">NHLBI<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-font-kerning: 16.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US"> و حداقل 4% وزن اوليه براساس معيار دور کمر ايرانی ـ پيامد باعث افزايش خطر نسبی بروز سندرم متابوليک در آنان شد. نتيجه‌گيری: با توجه به تأثير محافظتی کاهش وزن حتی به مقدار جزيی (حداقل 3/1% برای مردان و 5/2% برای زنان) در بروز سندرم متابوليک و نيز چاقی شکمی، اجرای برنامه‌های تشويقی و آموزشی برای کاهش وزن در افراد مبتلا به اضافه وزن و چاقی توصيه می‌شود. Introduction: The metabolic syndrome includes risk factors for non-communicable diseases such as central obesity, hyperglycemia, dyslipidemia and hypertension accompanied by pro-inflammatory and hypercoagulability states. The aim of this study was to determine the effects of weight change on incident metabolic syndrome. Materials and Methods: This was a prospective cohort study, the population of which included all participants of the TLGS, phases one and two, >20 yrs and above, free of metabolic syndrome, based on the Iranian waist circumference, and NHLBI. Iranian waist circumference was defined with different cutoff points, according to cross sectional and outcome-based studies. Data was obtained by interviews, questionnaires, observation, and physical and laboratory examinations.The incidence of metabolic syndrome after 3.1 years of follow up was determined. Percent of weight change (PWC) was divided in five quintiles. Using the logistic regression test, odds ratio and 95% confidence interval of incident metabolic syndrome and its components for these quintiles, after adjusting for confounders, were calculated. Results: Age adjusted incidences of metabolic syndrome after a 3.1 year follow up, according to Iranian WC outcome were 20.6% (males 26%, females 20.9%) and for Iranian WC cross sectional and NHLBI were 26.2% (males 34.4%, females 26.1%) and 23.7% (males 24.4%, females 29.4%) respectively. For both genders, based on Iranian W.C and NHLBI, a weight reduction of at least 1.3%, compared to baseline, in women had a protective effect against incident metabolic syndrome. In men a weight gain of at least 1.4% since baseline resulted in an increase in the odds ratio. In women, weight gain of at least 1.3% since baseline, based on the Iranian WC cross sectional, NHLBI and at least 4% based on Iranian W.C-outcome resulted in progressive incidence of metabolic syndrome. These reductions of at least 1.3% in males and 2.5% in females, decreased the relative risk of abdominal obesity, but had no effect on other components of metabolic syndrome, including: hypertriglyceridemia, low HDL, hyperglycemia, and hypertension. Although in both sexes, increase in weight resulted in abdominal obesity, the cut off points according to various definitions were different. Conclusion: Considering the preventive effect of weight loss against incident metabolic syndrome and abdominal obesity, we recommend educational programs to enhance awareness regarding overweight and obesity and motivate individuals to lose weight. سندرم متابوليک، تغييرات وزن، بروز، پرفشاری خون، ديس‌ليپيدمی، چاقی شکمی، عدم تحمل گلوکز Metabolic Syndrome, NHLBI, Iranian waist circumference, Weight change, Incidence, Hypertension, Dyslipidemia, Abdominal obesity, Glucose intolerance 116 130 http://www.ijem.org.ir/browse.php?a_code=A-10-634-1&slc_lang=fa&sid=fa َA Goharian اميررضا گوهريان 400031947532846009370 No F Hadaegh فرزاد حدايق 400031947532846009371 No F Azizi فريدون عزيزی azizi@endocrine.ac.ir 400031947532846009372 Yes پژوهشکده علوم غدد

fa پيشگويی تغييرات شاخص‌های چاقی با توجه به الگوهای غذايی به کمک روش رگرسيون با رتبه‌‌بندی کاهش يافته در مطالعه‌ی آينده‌نگر قند و ليپيد تهران Predicting of Changes in Obesity Indices Regarding to Dietary Patterns in Longitudinal Tehran Lipid and Glucose Study غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: هدف از اين مطالعه بررسی ارتباط بين شاخصهای چاقی شامل نمايه‌ی توده‌ی بدن (BMI)، دور کمر (WC) و نسبت دورکمر به دور باسن (WHR) و الگوهای تغذيهای حاصل از تحليل Reduced Rank Regression <citation w:st="on"><citation w:st="on">(RRR)</citation> </citation>در يک بررسی کوهورت ميان بزرگسالان تهرانی بود. مواد و روشها: 141 بزرگسال در دو فاصله‌ی زمانی 6 ساله که از نظر شاخصهای چاقی ارزيابی شدند. دريافتهای غذايی ابتدايی به کمک 2 يادآمد 24 ساعته‌ی خوراک ثبت شدند. با توجه به دريافت چربی، نسبت چربی با چند باند دوگانه به چربی اشباع، کلسترول، فيبر و کلسيم دريافتی، 5 الگوی غذايی (عامل) استخراج شد. تغييرات شاخص‌های چاقی طی شش سال در پنجکهای امتياز عوامل بررسی شد. يافته‌ها: الگوی اول (سنتی) مقدار بار عاملی بالايی برای کربوهيدراتهای تصفيه شده، غلات کامل، سبزيجات، گوشت قرمز و فرآوری شده، منابع چربی‌های اشباع و ترانس و تخممرغ نشان داد که ارتباط مثبت با دريافت چربی، کلسترول و کلسيم وجود داشت (مقدار r به ترتيب 478/0، 626/0 و 486/0 با 001/0>p). تمام شاخصهای چاقی روند افزايشی در پنجکهای امتياز الگوی غذايی داشتند (BMI و :WHR 05/0>p و :WC 001/0>p). الگوی پنجم (تخممرغ) مقدار بار عاملی بالا برای تخم‌مرغ، ميان‌وعدههای شور، ميوهها و بار عاملی منفی برای گوشت قرمز و فرآوری شده، منابع چربی اشباع و ترانس، روغن گياهی و فرآوردههای لبنی داشت. اين الگو بعد از تعديل متغيرهای مداخلهگرِ بالقوه، روند افزايشی برای WC <citation w:st="on">(001/0>p)</citation> و WHR <citation w:st="on">(05/0>p)</citation> نشان داد. ساير الگوها روند معنيداری برای شاخصهای چاقی نشان ندادند. نتيجهگيری: يافته‌های RRR نشاندهنده‌ی دو الگوی غالب غذايی است که مرتبط با افزايش شاخصهای چاقی ميباشد. Introduction: This study aimed at investigating the association between obesity indices <citation w:st="on">(Body Mass Index (BMI)</citation>, Waist Circumference <citation w:st="on">(WC)</citation>, Waist to Hip Ratio <citation w:st="on">(WHR)</citation>) and dietary patterns derived from Reduced Rank Regression <citation w:st="on">(RRR)</citation> analysis among Tehranian adults in a cohort study. Materials and Methods: Over a duration of 6 years, 141 adults were examined before and after 6 years for obesity indices. Dietary intakes were recorded at baseline by two 24 hour dietary recalls. RRR analysis derived five patterns with respect to total fat, polyunsaturated-to-saturated fat ratio, cholesterol, fiber and calcium intakes. The calculated factor scores were categorized in quintiles and changes in obesity indices were scrutinized within these quintiles. Results: The first pattern <citation w:st="on">(traditional)</citation> showed high loadings on refined carbohydrates, whole grain, vegetables, red and processed meat, saturated and trans fat, egg, showing significant high positive correlation with fat, cholesterol and calcium intakes <citation w:st="on">(r=0.478, 0.626, and 0.486, respectively p<0.001)</citation>. All obesity indices had an increasing trend across quintiles of pattern score <citation w:st="on">(p<0.05 for BMI and WHR, p<0.001 for WC)</citation>. The fifth pattern <citation w:st="on">(egg)</citation> had high loading for eggs, salty snacks, and fruits, and negative loadings for red and processed meat, saturated and trans fat, plant oil, and dairy products, indicating increasing trends for WC <citation w:st="on">(p<0.001)</citation> and WHR <citation w:st="on">(p<0.05)</citation> after adjustment for potential confounders. Other patterns showed non-significant trends for obesity indices. Conclusion: RRR analyses were indicative of two dominant dietary patterns correlated with increase in obesity indices in Tehran. الگوهای غذايی، شاخص‌های تن‌سنجی، چاقی، Reduced Rank Regression، مطالعه‌ی آينده‌نگر Dietary patterns, Anthropometry, Obesity, Reduced rank regression, Cohort 131 144 http://www.ijem.org.ir/browse.php?a_code=A-10-634-3&slc_lang=fa&sid=fa R Sherafat-Kazemzadeh رويا شرافت‌کاظم‌زاده 400031947532846009441 No S Egtesadi شهريار اقتصادی egtesadi@iums.ac.ir 400031947532846009442 Yes گروه تغذيه، دانشکده‌ی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ايران، تهران، ميدان آرژانتين، انتهای خيابان الوند، پلاک 60، دانشکده‌ی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ايران، گروه علوم بهداشتی و تغذيه P Mirmiran پروين ميرميران 400031947532846009443 No M Hedayati مهدی هدايتی 400031947532846009444 No M Gohari محمود گوهری 400031947532846009445 No M Vafa محمدرضا وفا 400031947532846009446 No S Jalali Farahani سارا جلالی فراهانی 400031947532846009447 No F Azizi فريدون عزيزی 400031947532846009448 No

fa درک مادران از عوامل خانوادگی مؤثر بر رفتارهای مرتبط با اضافه وزن و چاقی در نوجوانان: يک مطالعه‌ی کيفی Mothers’ Perceptions on Familial Correlates of Overweight and Obesity Related Behaviors in Adolescents: عمومى General پژوهشی Original مقدمه: شواهد متقاعد‌کننده‌ای در خصوص نقش مؤثر محيط خانواده بر رفتارهای مرتبط با چاقی کودکان و نوجوانان وجود دارد با توجه به ضرورت شناخت دقيق از عوامل خانوادگی مؤثر بر اضافه‌وزن و چاقی نوجوانان و هم‌چنين محدوديت مطالعه‌های مشابه در ايران، مطالعه‌ی حاضر با هدف تبيين درک و تجربه‌ی مادران در خصوص عوامل خانوادگی مؤثر بر رفتارهای مرتبط با اضافه وزن و چاقی نوجوانان انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه از نوع کيفی بود و با رويکرد نظريه‌ی مبتنی بر زمينه انجام شد. جمع‌آوری داده‌ها از طريق برگزاری 6 بحث گروهی متمرکز با 25 مادر که حداقل يک نوجوان دارای اضافه‌وزن يا چاق داشتند، انجام شد. برای آگاهی از تجربه‌های مادرانی که متعلق به گروه‌های مختلف اجتماعی- اقتصادی بودند، نمونه‌گيری از دو منطقه‌ی شمالی و جنوبی شهر تهران انجام شد و سپس از طريق نمونه‌گيری تئوری ادامه يافت. همه‌ی مصاحبه‌ها و بحث‌های گروهی ضبط و بلافاصله پس از اتمام آنها پياده شدند. فرآيند آناليز داده‌ها به طور همزمان و با استفاده از روش اشتراوس و کوربين انجام شد. يافته‌ها: بر اساس تجزيه و تحليل محتوايی داده‌ها، 5 مفهوم آگاهی و شناخت ناکافی والدين، الگوسازی نامطلوب والدين، ناهمگونی اعضای خانواده، اشتغال مادر و اولويت درس و موفقيت تحصيلی فرزندان به عنوان مهم‌ترين عوامل خانوادگی مؤثر بر رفتارهای مرتبط با اضافه‌وزن و چاقی نوجوانان برشمرده شدند. نتيجه‌گيری: يافته‌های پژوهش حاضر، نشان‌دهنده‌ی درک پايين مادران از عوامل خانوادگی مؤثر بر رفتارهای مرتبط با اضافه‌وزن و چاقی نوجوانان است. يافته‌های اين مطالعه می‌تواند کمکی مؤثر در زمينه‌ی طراحی مداخله‌های جامع اصلاح شيوه‌ی زندگی و پيشگيری از چاقی در نوجوانان باشد. Introduction: There is convincing evidence that family environment plays an important role in influencing the obesity related-behaviors in adolescents. Considering the necessity of understanding the familial correlates of obesity in adolescents, and the lack of related studies in Iran, this study aimed to explore mothers’ perceptions and experiences regarding these associated factors of overweight and obesity related behaviors in adolescents. Materials and Methods: A grounded theory approach was used for analyzing the participants' experiences, and their perceptions. To collect data, 6 semi-structured focus group discussions were conducted with 25 mothers who had at least one overweight or obese child. Based on open sampling, with the aim of maximal variation of the participants’ experiences, two demographically diverse areas from the north and south of Tehran were selected and then followed with theoretical sampling. All the focus group discussions were audio recorded and transcribed verbatim. Data collection and analysis were done simultaneously using the Strauss and Corbin analysis method. Results: Five main familial correlates of overweight and obesity in adolescents emerged from data: 1) Parents with inadequate knowledge, 2) Parents’ modeling of unhealthy behaviors, 3) Dissimilarity of members, 4) Maternal employment and 5) Children’s studies being the top priority for parents. Conclusion: Findings demonstrate familial correlates of overweight and obesity in adolescents as perceived by mothers, correlates that must be addressed by effective interventions for tackling overweight and obesity in adolescents عوامل خانوادگی، چاقی، اضافه‌وزن، نوجوانان، مطالعه‌ی کيفی Familial correlates, Obesity, Overweight ,Adolescents, Qualitative study 145 152 http://www.ijem.org.ir/browse.php?a_code=A-10-325-2&slc_lang=fa&sid=fa Parisa Amiri پريسا اميری parisaamiri@yahoo.com 400031947532846009391 No Fazlollah Ghofranipour فضل اله غفرانی پور ghofranf@modares.ac.ir 400031947532846009392 Yes تهران، تقاطع بزرگراه جلال آل احمد و شيخ فضل ا... نوری، زير پل نصر دانشگاه تربيت مدرس، دانشکده پزشکی، گروه آموزش بهداشت Sara Jalali Farahani سارا جلالی فراهانی jf_sara@yahoo.com 400031947532846009393 No Fazlollah Fazlollah Ahmadi فضل اله احمدی fazlollaha@yahoo.com 400031947532846009394 No Farhad Hosseinpanah فرهاد حسين پناه fhospanah@endocrine.ac.ir 400031947532846009395 No Heidar Ali Hooman حيدرعلی هومن 400031947532846009396 No

fa شيوع چاقی، اضافه وزن و کمبود وزن (لاغری) در دانش‌آموزان دبيرستانی شهر سنندج در سال 1385-1384 Prevalence of Overweight, Obesity and Underweight Among High School Students in Sanandaj: 2006-2007 تغذيه Nutrition پژوهشی Original <span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">مقدمه<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">: اضافه وزن و چاقی در نوجوانی احتمال بروز بيماری‌های قلبی- عروقی و غددی مانند فشار خون بالا و ديابت شيرين را افزايش می‌دهد. احتمال چاق باقی ماندن افرادی که در سنين کودکی چاق هستند با افزايش سن بيشتر می‌شود. جلوگيری و درمان چاقی در کودکان ممکن است مانع از چاقی در بزرگسالی شده، شانس خطر ابتلا به بيماری‌های مرتبط با آن را کاهش دهد. هدف از اين مطالعه تعيين شيوع لاغری، اضافه وزن و چاقی در دانش‌آموزان دبيرستانی شهر سنندج بود. روش کار: در اين مطالعه‌ی توصيفی-تحليلی، 694 دانش‌آموز دبيرستانی مشغول به تحصيل در شهر سنندج انتخاب شدند. داده‌های لازم از طريق پرسشنامه جمع‌آوری شد. قد و وزن به روش استاندارد اندازه‌گيری و نمايه‌ی توده‌ی بدن <span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-bidi-language: FA mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">(BMI)<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US"> از تقسيم وزن برحسب کيلوگرم بر مجذور قد بر حسب متر مربع محاسبه شد. معيار گروه‌بندی افراد حدود مرزی نمايه‌ی توده‌ی بدن برای جنس و سن پيشنهادی توسط سازمان بهداشت جهانی بود. افراد با <span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-bidi-language: FA mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">BMI<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US"> صدک 85-95 استاندارد به عنوان افراد دارای اضافه وزن، بيشتر از صدک 95 برای سن و جنس چاق و زير 5 درصد لاغر (دچار کمبود وزن) در نظر گرفته شدند. داده‌های گردآوری شده وارد نرم افزار <span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-bidi-language: FA mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">SPSS<span dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US"> شد و با استفاده از آمار توصيفی و تحليلی (آزمون‌های آماری مجذور خی و تی) مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفت. يافته‌ها: متوسط <span style="FONT-SIZE: 10pt FONT-FAMILY: "Times New Roman" mso-bidi-font-size: 11.0pt mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-font-family: Yagut mso-bidi-language: FA mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US">BMI<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 11pt FONT-FAMILY: Yagut mso-fareast-font-family: SimSun mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 10.0pt mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman' mso-font-kerning: 16.0pt mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US"> در دو جنس 7/20 (8/20 در پسرها و 6/20 در دخترها) بود. شيوع کلی اضافه وزن، چاقی و لاغری به ترتيب 2/11، 2/3 و6/7 درصد بود. ميزان اضافه وزن و چاقی به طور معنی‌داری در پسران (2/18%) بيشتر از دختران (7/10%) بود. بالاترين درصد اضافه وزن و چاقی (20%) مربوط به گروه سنی 14 سال بود. نتيجه‌گيری: ميزان اضافه وزن و چاقی در دانش‌آموزان مشغول تحصيل در مقطع متوسطه در شهر سنندج 4/14% و در حد متوسط کشوری است. با افزايش سن کاهشی در شيوع اضافه وزن و چاقی در پسران و نه در دختران ديده شد. شيوع چاقی در دختران (1/1%) کمتر از متوسط کشوری بود. با توجه به يافته‌های اين مطالعه 22% از دانش‌آموزان دبيرستانی سنندج دارای وزن نامناسب هستند که نيازمند توجه و برنامه‌ريزی‌های مناسب تغذيه‌ای و آموزشی برای مداخله در جهت بهبود است. Introduction: Childhood overweight and obesity, major public health concerns, show a drastically rising tread worldwide. Associated with an increased risk of developing cardiovascular and endocrine problems, overweight children are more likely to be overweight adults. This study was done to evaluate the prevalence of overweight, obesity, and underweight among high school students in Sanandaj, <place w:st="on"><city w:st="on">Kurdistan</city>, <country-region w:st="on">Iran</country-region></place>. Materials and Methods: This study was performed in 2007 on 694 students from Sanandaj high schools. Socio-demographic information was collected using a questionnaire, completed during interviews. Weight and height were measured. Body mass index (BMI) was calculated and overweight/obesity was defined using age- and sex-specific BMI cut-off points, proposed by the World Health Organization Expert Committee on Physical Status (World Health Organization, 1996). Children with BMI-for-age at or above the 95th percentile, between 85 and 95th percentile and less than 5th percentile were considered as being obese, overweight and underweight respectively. Descriptive and analytical statistics were used to analyze the data. Results: The average of BMI was 20.7 and prevalences of overweight, obesity and underweight were 11.2, 3.2 and 7.6 % respectively. Levels of overweight/obesity (14.4%) differed significantly between boys (18.2 %) and girls (10.7 %). The highest percentage of overweight/obesity (20%) was found among 14-years olds. Boys showed a consistent decrease in overweight/obesity with increasing age, a trend not demonstrated in girls. Conclusion: Results indicated that the prevalence of overweight/obesity among high school students in Sanandaj is near national averages for adolescents. Overweight/obesity were observed more in boys than in girls. As a group, girls demonstrate a lower prevalence of obesity (1.1%) when compared to national averages. Based on the results of this study, 22 percent of the high school students in Sanandaj have inappropriate weight, which calls for appropriate intervention programs. شيوع، نمايه‌ی توده‌ی بدن، اضافه وزن، چاقی، دانش‌آموزان Prevalence, Body mass index, Overweight, Obesity, Students 153 159 http://www.ijem.org.ir/browse.php?a_code=A-10-620-1&slc_lang=fa&sid=fa slahadin ahmadi صلاح الدين احمدی slahadin@yahoo.com 400031947532846009397 Yes Department of physiology, School of Medicine, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Kurdistan, Iran سنندج- دانشکده پزشکی، گروه فيزيولوژی sirus shahsavari سيروس شهسواری shahsawari@yahoo.com 400031947532846009398 No Department of health, School of health, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Kurdistan, Iran سنندج- دانشکده بهداشت، گروه بهداشت Hoshyar ahmadi هوشيار احمدی hooshiar5000@yahoo.com 400031947532846009399 No Department of physiology, School of Medicine, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Kurdistan, Iran سنندج- دانشکده پزشکی tahereh Tabatabaei far طاهره طباطبايی فر 400031947532846009400 No Department of physiology, School of Medicine, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Kurdistan, Iran سنندج- دانشکده پزشکی، گروه فيزيولوژی

fa تغيير هورمون‌های جنسی در زنان دارای اضافه‌وزن و چاق مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کيستيک پس از مصرف دو نوع رژيم کم‌کالری Reproductive Hormonal Changes Following Two Types of Hypocaloric Diets in Overweight and Obese Polycystic Ovary Syndrome Women تغذيه Nutrition پژوهشی Original مقدمه: تاکنون ترکيب مناسب رژيم غذايی برای کاهش وزن زنان چاق و دارای اضافه وزن مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کيستيک مشخص نشده است. اين تحقيق برای بررسی اثر رژيم پرپروتئين با بار گليسمی پايين با رژيم متداول برای کاهش وزن بر سطح هورمون‌های جنسی و انسولين زنان دارای اضافه وزن و چاق مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کيستيک و مقايسه‌ی اين دو رژيم با يکديگر انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين کارآزمايی بالينی يک سو کور، 60 زن دارای اضافه وزن و مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کيستيک که از متفورمين استفاده نمی‌کردند به طور تصادفی به دو گروه تقسيم شدند. گروه اول رژيم تغييريافته با پروتئين (30%) و کربوهيدرات‌های با بار گليسمی متوسط و پايين، گروه دوم رژيم متداول با 15% پروتئين برای کاهش وزن تجويز شد. هورمون‌های جنسی، گلوکز و انسولين در ابتدا و بعد از دوازده هفته در 49 نفر اندازه‌گيری و مقايسه شدند. يافته‌ها: ميزان کاهش وزن نسبت به وزن اوليه در دو گروه مشابه بود و تفاوت معنی‌دار نداشت. تغيير ميزان تستوسترون در گروه مصرف‌کننده‌ی رژيم متداول (هفته‌ی 0 به 12) از 63/0±51/1 به 57/0±15/1 و در گروه تغيير يافته از 52/1±78/1 به 27/1±31/1 نانوگرم در ميلی ليتر (001/0p<) رسيد. ميزان LH، FSH، استراديول، پروژسترون و پرولاکتين تغيير معنی داری نداشت. ميزان انسولين و HOMA در گروه رژيم تغيير يافته کاهش معنی‌داری داشت(001/0p<). نتيجه‌گيری: کاهش وزن اثر قابل توجهی بر بهبود فراسنج‌های بيوشيميايی آندروژنی داشت. با استفاده از رژيم پرپروتئين و کربوهيدرات‌های با بار گليسمی کاهش يافته، انسولين و HOMA کاهش معنی‌داری داشت. اين نکته بايد در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کيستيک مورد توجه قرار گيرد. Introduction: The appropriate combination and composition of hypocaloric diets for obese women with polycystic ovary syndrome (PCOS) is still unclear. The aim of this study was to investigate the effects of a high protein-low glycaemic load diet on reproductive hormones in obese women with PCOS. Materials and Methods: In this single blind clinical trial, sixty overweight and obese women with PCOS, not using metformin, were randomly assigned in one of two groups, the modified with a 30% protein-low glycaemic load diet, and the conventional with 15% protein. Reproductive hormones, glucose and insulin were measured for 49 subjects at baseline and after 12 weeks. Results: Weight loss showed no significant difference in the two groups. Changes in means for testosterone in the modified and conventional groups (0 to 12 weeks), were 1.78±1.52 to 1.31±1.27 and 1.51±0.63 to 1.15±0.57 ng/ml, respectively (p<0.001). FSH, LH, estradiol, progesterone and prolactin did not change. Insulin and HOMA reduction was significant for modified diet (p<0.001). Conclusion: Weight loss had a significant effect on reduction of androgens. The main effect of modified diet with high protein and low glycaemic load was observed on insulin and HOMA, a finding which should taken into consideration for women with PCOS. سندرم تخمدان پلی‌کيستيک، کاهش وزن، رژيم غذايی کم‌کالری، چاقی، هورمون‌های جنسی PCOS, Weight loss, Hypocaloric diet, Obesity, Reproductive hormones 160 168 http://www.ijem.org.ir/browse.php?a_code=A-10-161-2&slc_lang=fa&sid=fa Homeira HamayeliMehrabani حميرا حمايلی مهربانی pmehrabani@gmail.com 400031947532846009401 No No. 46, Arghavan Av, Farahzadi Av, Sanaat SQ, Tehran اشرفی اصفهانی، خيابان ناطق نوری، خيابن قانع، خيابان باهنر، خيابان طالبی، بن بست امير، پلاک 2، .احد 26 Farideh Tahbaz فريده طاهباز farideh.tahbaz@gmail.com 400031947532846009402 Yes No. 46, Arghavan Av, Farahzadi Av, Sanaat SQ, Tehran ميدان صنعت، بلوار فرحزادی، خيابان ارغوان، انستيتو تغذيه، گروه تغذيه انسانی Saghar Salehpour ساغر صالح پور s-salehpur@yahoo.com 400031947532846009403 No 3th Floor, Taleghani Hospital, Parvaneh Av, Yaman St, Velenjak, Tehran ولنجک، بيمارستان طالقانی، طبقه سوم، انتهای بخش زنان، مرکز تحقيقات ناباروری Mehdi Hedayati مهدی هدايتی hedayati47@yahoo.com 400031947532846009404 No No. 24, Parvaneh Av, Yaman St, Velenjak, Tehran ولنجک،جنب بيمارستان طالقانی، شماره 24 Zohreh Amiri زهره اميری amiri-z@hotmail.com 400031947532846009405 No No. 46, Arghavan Av, Farahzadi Av, Sanaat SQ, Tehran ميدان صنعت، بلوار فرحزادی، خيابان ارغوان، انستيتو تغذيه، گروه علوم پايه Atusa Ghasemi اتوسا قاسمی atusathe@yahoo.com 400031947532846009406 No Alborz hospital, Valiasr AV., West Baghestan Av., Karaj کرج، خيابان باغستان غربی، ميدان وليعصر، بيمارستان البرز

fa اثر تمرين مقاومتی دايره‌ای کوتاه‌مدت بر سطح سرمی هموسيستئين و CRP در زنان فعال و غيرفعال The Effects of Short Term Circuit Resistance Training on Serum Homocysteine and CRP Concentrations in Active and Inactive Females ورزش Exercise پژوهشی Original مقدمه: افزايش سطح سرمی نشانگرهايی مانند هموسيستئين(Hcys) و پروتئين واکنش‌دهنده‌ی C (CRP) به طور مستقل با افزايش خطر بيماری‌های قلبی ـ عروقی همراه است. با اين حال، تغييرات همزمان اين نشانگرها هم‌چنين ارتباط آن‌ها با بيماری‌های قلبی ـ عروقی پس از تمرين مقاومتی دايره‌ای کوتاه مدت در زنان ناشناخته است. هدف از پژوهش حاضر مقايسه‌ی تأثير تمرين مقاومتی دايره‌ای کوتاه‌مدت بر غلظت هموسيستئين و CRP در زنان فعال و غيرفعال بود. مواد و روش‌ها: 43 دانشجوی زن (با ميانگين سن 9/3±74/22 سال، توده‌ی بدن 8/9±91/59 کيلوگرم، قد04/0±9/165 سانتی‌متر، نمايه‌ی توده‌ی بدن 1/3±73/21 (کيلوگرم برمترمربع)، درصد چربی بدن 01/5±47/26 و حداکثر اکسيژن مصرفی (VO2max) 43/5± 65/38 (ميلی‌ليتر بر دقيقه به ازای هرکيلوگرم وزن بدن)) که از سلامت کامل برخوردار بودند، به صورت تصادفی در چهار گروه فعال تجربی (AE ، 8 نفر) فعال شاهد (AC ، 8 نفر) غيرفعال تجربی (NE ، 13 نفر) و غيرفعال شاهد (NC ،14 نفر) قرار گرفتند. آزمودنی‌ها يک دوره تمرين مقاومتی دايره‌ای کوتاه‌مدت را شامل 10 جلسه تمرين در طول 2 هفته، 5 روز در هفته و هر روز يک ساعت اجرا کردند. برنامه‌ی تمرين مقاومتی دايره‌ای عبارت بود از اجرای حرکات پرس سينه، جلوی ران، درازونشست، زيربغل، ساق، پارويی، پشت و پشت ران با شدت 40% يک تکرار بيشينه (1RM)، در 3 دوره با 15 تکرار در هفته‌ی اول، که در هفته‌ی دوم شدت تمرين به 50% يک تکرار بيشينه (1RM) افزايش يافت. ساير شاخص‌های تمرين ثابت باقی ماندند. پيش و 48 ساعت پس از آخرين جلسه‌ی تمرين، نمونه‌های خون حالت استراحت و ناشتا برای اندازه‌گيری هموسيستئين و CRP جمع‌آوری شدند. هموسيستئين با روش HPLC وCRP با روش ايمونوتوربيدومتريک اندازه‌گيری شدند. يافته‌ها: در مقايسه‌ی درون گروهی، غلظت هموسيستئين در همه‌ی گروه‌ها کاهش يافت CRP در گروه‌های تجربی فعال، افزايش و غيرفعال تغييری پيدا نکرد. در مقايسه بين گروهی، تفاوت‌ها معنی‌دار نبود: هموسيستئين (82/0P=) و CRP (57/0P=). نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد که تمرين مقاومتی دايره‌ای کوتاه‌مدت می‌تواند به عنوان يک روش پيشگيری از بيماری‌های قلبی ـ عروقی در زنان به شمار رود و به منظور ارتقای سلامت جامعه توصيه می‌شود که در شيوه‌ی زندگی اين افراد گنجانده شود. Introduction: Elevated levels of serum biomarkers such as C-reactive protein (CRP), and homocysteine have been independently associated with cardiovascular disease risk. However, the prevalence of concurrent changes of these biomarkers after short term circuit resistance training in females is unknown, as is their association with cardiovascular disease. Our aim was to compare the effects of short term circuit resistance training on serum homocysteine and CRP concentrations in active and inactive females. Materials and Methods: Forty-Three healthy, female university students, mean age 22/74±3/9 y, weight 59/91±9/8 kg, height 165/9±0/04 cm, BMI 21/73±3/1 (kg/m2), PBF 26/47±5/01, and Vo2max 38/65±5/43 (ml/kg/min), were randomly assigned to four groups active experimental (AE, n=8) active control (AC, n=8) inactive experimental (NE, n=13) inactive control (NC, n=14). For 2 weeks subjects performed short term circuit resistance training, 5 times per week (10 sessions) the exercises include chest press, leg extention, sit-ups, lat. pull down, front row, foot raising, back extention, and leg curl with free weights and machines, During the first week the training was done at 40% of their one-repetition maximum (1RM ) for 15 repetitions and 3 sets, and during the second week the intensity of training was increased to 50% 1RM, , while other features of training remained constant. Both before and 48 hours after the last training session, fasting and resting blood samples were collected. Homocysteine using HPLC and CRP using the immunoturbidometric method were evaluated. Results: Comparison within groups showed that homocysteine concentration in all 4 groups was reduced and CRP showed increase in the active experimental group but did not change in the inactive group. In comparison between groups there were no significant differences in homocysteine and CRP levels. Conclusion: It seems that short term circuit resistance training can be used as a method of preventing cardiovascular disease in women, and it can be recommended as a lifestyle intervention to promote health. هموسيستين، CRP، تمرين مقاومتی دايره‌ای Homocysteine, CRP, Circuit resistance training 169 176 http://www.ijem.org.ir/browse.php?a_code=A-10-728-1&slc_lang=fa&sid=fa asieh namazi آسيه نمازی anamazi@tums.ac.ir 400031947532846009407 Yes تهران، خيابان قدس، ساختمان 43 تربيت بدنی، دانشگاه علوم پزشکی تهران hamid aghaalinejad حميد آقاعلی نژاد halinejad@modares.ac.ir 400031947532846009408 No maghsud peeri مقصود پيری m.peeri@gmail.ac.ir 400031947532846009409 No دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز fatemeh rahbarizadeh فاطمه رهبری زاده rahbarif@modares.ac.ir 400031947532846009410 No

fa فراوانی پلی‌مورفيسم C-482T در ژن آپوليپوپروتئين C3 در جمعيت تهرانی: مطالعه‌ی قند و ليپيد تهران Allele Frequency of C-482T Polymorphism in Apolipoprotein CIII Gene in a Tehranian Population: Tehran Lipid and قلب و عروق Cardiology پژوهشی Original مقدمه: آپوليپوپروتئين C3 به عنوان مهارکننده‌ی عمل ليپوليز شناخته شده است. اين آپوليپوپروتئين مهار ليپوليز را به وسيله‌ی مهار هر دو آنزيم ليپوپروتئين ليپاز و ليپاز کبدی به عهده دارد و به اين علت به عنوان يک عامل در هيپرتری‌گليسريدمی سال ها است که مورد مطالعه قرار گرفته است. پلی مورفيسم C-482T در ناحيه‌ی پروموتر اين ژن با هيپرتری گليسريدمی و مقاومت به انسولين، از عوامل همراه با سندرم متابوليک، در ارتباط است. هدف از اين مطالعه تعيين فراوانی اين پلی مورفيسم در جامعه‌ی ايرانی بود. مواد و روش‌ها: 534 نفر از شرکت‌کنندگان در مطالعه‌ی قند و ليپيد تهران به طور اتفاقی انتخاب شدند. يک قطعه‌ی 231 جفت بازی از ژن مورد نظر با استفاده از روش PCR تکثير شد سپس پلی‌مورفيسم مورد نظر با استفاده از روش RFLP با کمک آنزيم دارای اثر محدود MspI مشخص شد. يافته ها: فراوانی آلل C در جمعيت مورد مطالعه 653/0 و فراوانی آلل T 347/0 بوده است. اين فراوانی ها از قانون هاردی واينبرگ تبعيت می کند. نتيجه گيری: ژنوتيپ های مشاهده شده و فراوانی آلل ها مشابه گزارش‌های ساير افراد نژاد سفيد بود. يافته‌های بدست آمده در اين پژوهش مقدمه ای برای مطالعه‌ی عوامل ژنتيک تأثيرگذار در متابوليسم ليپيدها در جمعيت ايرانی است. Introduction: Apoc3, an apolipoprotein, is well known as a lipolysis inhibitor. It inhibits lipolysis by both HP and LPL activity inhibition and has been studied as a factor for hypertriglyceridemia for years. C-482T polymorphism in apoc3 gene promoter has associated with hypertriglyceridemia and insulin resistance, factors associated with the metabolic syndrome association factors. Materials & Methods: Subjects were randomly selected from the Tehran Lipid and Glucose Study. A 231 bp segment of the mentioned gene was amplified by PCR and the polymorphism revealed by RFLP using the MspI restriction enzyme. Results: Allele frequencies obtained for APOC3 -482C and -482T polymorphisms were 0.653 and 0.347 respectively. Genotype frequencies were in conformity with the Hardy-Weinberg expectation. Conclusion: The observed genotype and allele frequencies were similar to those reported for other Caucasians samples. The data generated from this study will be of importance in the context of ongoing studies concerning the factors that influence lipid levels in Iranian populations. واژگان کليدی: آپولبپوپروتئين C3، تعادل هاردی واينبرگ، فراوانی Apolipoprotein C3, Polymorphism, Frequency 177 180 http://www.ijem.org.ir/browse.php?a_code=A-10-287-1&slc_lang=fa&sid=fa Shahla Shojaei شهلا شجاعی shahla_shojaei@yahoo.com 4000319475328460015076 No Babol medical University دانشگاه علوم پزشکی بابل Maryam alsadat Daneshpour مريم السادات دانشپور Daneshpour@endocrine.ac.ir 4000319475328460015077 No Research Institute for endocrine Sciences پژوهشکده علوم غدد درون ريز Sohrab Halalkhor سهراب حلال خور sohrabhalalkhor@yahoo.com 4000319475328460015078 No Babol medical university دانشگاه علوم پزشکی بابل Fereidoun Azizi فريدون عزيزی azizi@endocrine@endocrine.ac.ir 4000319475328460015079 No Research Institute for endocrine Sciences پژوهشکده علوم غدد درون ريز Mehdi Hedayati مهدی هدايتی hedayati@endocrine.ac.ir 4000319475328460015080 Yes Research Institute for endocrine Sciences پژوهشکده علوم غدد درون ريز

fa اثر ورزش در آزاد شدن سيتوکين‌ها از عضله‌ی اسکلتی: با تأکيد بر IL-6 Exercise Induced Release of Cytokines From Skeletal Muscle: Emphasis on IL-6 ورزش Exercise مروری Review مقدمه: سيتوکين ها گروهی از پروتئين ها هستند که نقش اصلی را در پاسخ های التهابی به محرک های پاتولوژی مانند التهاب و آسيب بافتی ايفا می کنند. توليد سيتوکين به وسيله‌ی دامنه‌ای از محرک های فيزيولوژيک مانند ورزش تنظيم می‌شود. به تازگی عضله‌ی اسکلتی به عنوان يک بافت درون‌ريز معرفی شده است. سيتوکين‌ها و ديگر پپتيدهای توليد، بيان و آزاد شده از تارهای عضلانی به عنوان ميوکين ها شناخته می‌شوند که دارای اثرهای پاراکرين، اندوکرين و اتوکرين می‌باشند. اينترلوکين 6 به دليل افزايش 100 برابری به دنبال ورزش به عنوان ميوکين شناخته شده‌است. افزايش کوتاه‌مدت ناشی از انقباض در اينترلوکين 6 می تواند اثر مفيدی بر متابوليسم داشته باشد، در حالی که افزايش بلندمدت سطح اينترلوکين 6 می تواند با نارسايی متابوليک و بيماری قلبی- عروقی همراه باشد. سيتوکين اينترلوکين 6 در دوره‌ی پس از ورزش ـ زمانی که عملکرد انسولين افزايش يافته است ـ به طور قابل توجهی بالا می رود. از طرف ديگر اينترلوکين 6 در چاقی و بيماری با کاهش عملکرد انسولين همراه است. هم‌چنين، توده و عملکرد عضلانی تحت تأثير سيتوکين های مختلفی قرار دارد. سيتوکين هايی مانند اينترلوکين 6، فاکتور نکروزدهنده‌ی تومور و اينترلوکين 15 به هنگام ورزش بيشترين اثر را بر توده‌ی عضلانی دارند. اين مقاله‌ی مروری بر مطالعه‌ی ميوکين ها متمرکز شده و تنظيم آن‌ها را با ورزش و نقش آن‌ها را در تنظيم ايمنی و متابوليسم بررسی می‌کند. هم‌چنين، در اين مقاله اثر سيتوکين ها بر توده و عمکلرد عضلانی نيز بررسی شده است. Introduction: Cytokines are a group of proteins that play a central role in mediating inflammatory responses to pathological stimuli such as infection and tissue damage. However, cytokine production is also modulated by a range of physiological stimuli such as exercise. Skeletal muscle has recently been identified as an endocrine organ. It has been suggested that cytokines or other peptides that are produced, expressed, and released by muscle fibers should be classified as “myokines”. These myokines exert paracrine, endocrine and autocrine effects. IL-6 was discovered as a myokine because of the observation that it increases up to 100-fold in the circulation during physical exercise. Because of its metabolic roles, IL-6 production by skeletal muscle during physical activity created a paradox. As IL-6 is markedly produced and released in the postexercise period when insulin action is enhanced whereas, on the other hand, IL-6 has also been associated with obesity and reduced insulin action. Also, muscle mass and its function are influenced by different cytokines, in particular by IL-6, IL-15 and TNF-α more prominently during exercise. This review focuses on the myokines, their regulation by exercise and their roles in immune and metabolism, considering the effects of cytokines on muscle mass and function. سيتوکين‌ها، اينترلوکين 6، عضله‌ی اسکلتی، ورزش Myokines, IL-6, Skeletal muscle, Exercise 181 190 http://www.ijem.org.ir/browse.php?a_code=A-10-413-4&slc_lang=fa&sid=fa hamid Agha Alinejad حميد آقاعلی نژاد aghaalinejad@gmail.com 400031947532846009416 Yes Jalal ale Ahmad Exp., Tehran, 09124946181 تهران تقاطع چمران جلال آل احمد دانشگاه تربيت مدرس Mahdieh Molanori Shamsi مهديه ملانوری شمسی molanouri@modares.ac.ir 400031947532846009417 No Jalal ale Ahmad Exp., Tehran, 09132587207 تهران تقاطع چمران جلال آل احمد دانشگاه تربيت مدرس