مقدمه: هدف از اين مطالعه بررسی ارتباط بين شاخص­های چاقی شامل نمايه‌ی توده‌ی بدن (BMI)، دور کمر (WC) و نسبت دورکمر به دور باسن (WHR) و الگوهای تغذيه­ای حاصل از تحليل Reduced Rank Regression (RRR) در يک بررسی کوهورت ميان بزرگسالان تهرانی بود. مواد و روش­ها: 141 بزرگسال در دو فاصله‌ی زمانی 6 ساله که از نظر شاخص­های چاقی ارزيابی شدند. دريافت­های غذايی ابتدايی به کمک 2 يادآمد 24 ساعته‌ی خوراک ثبت شدند. با توجه به دريافت چربی، نسبت چربی با چند باند دوگانه به چربی اشباع، کلسترول، فيبر و کلسيم دريافتی، 5 الگوی غذايی (عامل) استخراج شد. تغييرات شاخص‌های چاقی طی شش سال در پنجک­های امتياز عوامل بررسی شد. يافته‌ها: الگوی اول (سنتی) مقدار بار عاملی بالايی برای کربوهيدرات­های تصفيه شده، غلات کامل، سبزيجات، گوشت قرمز و فرآوری شده، منابع چربی‌های اشباع و ترانس و تخم­مرغ نشان داد که ارتباط مثبت با دريافت چربی، کلسترول و کلسيم وجود داشت (مقدار r به ترتيب 478/0، 626/0 و 486/0 با 001/0>p). تمام شاخص­های چاقی روند افزايشی در پنجک­های امتياز الگوی غذايی داشتند (BMI و :WHR 05/0>p و :WC 001/0>p). الگوی پنجم (تخم­مرغ) مقدار بار عاملی بالا برای تخم‌مرغ، ميان‌وعده­های شور، ميوه­ها و بار عاملی منفی برای گوشت قرمز و فرآوری شده، منابع چربی اشباع و ترانس، روغن گياهی و فرآورده­های لبنی داشت. اين الگو بعد از تعديل متغيرهای مداخله­گرِ بالقوه، روند افزايشی برای WC (001/0>p) و WHR (05/0>p) نشان داد. ساير الگوها روند معني­داری برای شاخص­های چاقی نشان ندادند. نتيجه­گيری: يافته‌های RRR نشان­دهنده‌ی دو الگوی غالب غذايی است که مرتبط با افزايش شاخص­های چاقی مي­باشد.